|
۱- هر گاه نگاه شما با نگاه کودک برخورد پیدا کرد با او صحبت کنید.
۲- هنگام صحبت کردن با یک کودک ناشنوا از هر حرکت به غیر از حرکت لب ها خودداری کنید.
۳- بعد از صحبت کردن مکث کنید تا کودک فرصت یابد با آنچه گفته ، پاسخ دهد.
۴- درباره ی چیزهایی که کودک به آنها علاقه نشان می دهد ، صحبت کنید.
۵- برای کودکان مبتدی از زبان ساده استفاده کنید.
۶- هنگام صحبت با یک کودک مبتدی شکلهای سوالی را به کار نبرید مگر در موارد زیر:
الف- شکل سوالی "...می خوای؟"
ب - فرم سوالی "...کجاست؟"
۷- سر نخ بحث را از علایق کودک به دست آورید و مقدار مکالمه درباره یک شی ء یا حادثه را افزایش دهید.
۸- هماهنگ با پیشرفت کودک در فهم و توجه ، وقت بیشتری در آشکار ساختن معانی صرف کنید.
۹-همراه با پیشرفت و افزایش فهم کودک ، پیچیدگی و طول عبارتها و جمله ها را افزایش دهید.
۱۰- شکلهای سوالی دیگر و مفاهیم انتزاعی تر ، از اصول شناخته شده قبلی شروع کنید.
۱۱- در هر سطحی از رشد ، ارائه مفاهیم و لغات جدید به کودک را ادامه دهید.
۱۲- با پذیرش و توقع داشتن پاسخی در سطح درک مطلب کودک ، دایره لغاتی را که قبلاٌ یاد گرفته است با تمرین تثبیت کنید. |
